Jeffrey Herlings opweg naar wereldtitel MXGP

DELEN
Jeffrey Herlings MXGP
Jeffrey Herlings © Henk Fischer

ASSEN – Nog nooit werd een Nederlander wereldkampioen in de koningsklasse van de motorcross. De Brabander Jeffrey Herlings staat op het punt geschiedenis te schrijven en dan ook nog eens op eigen bodem, in de ‘Kathedraal van de motorsport’, het TT Circuit Assen.

‘The Bullit’ Herlings stond op het podium in alle MXGP-wedstrijden waaraan hij deelnam. Ondertussen is zijn voorsprong op Red Bull KTM-teamgenoot en 9-voudig wereldkampioen Caïroli zo groot, dat Jeffrey Herlings voor eigen publiek in Assen de wereldtitel in de MXGP binnen kan halen.

Indrukwekkende zegereeks

In de MXGP klasse draait het dit seizoen vanaf de eerste Grand Prix in Argentiniė om het duel tussen Jeffrey Herlings en 9-voudig en regerend wereldkampioen Antonio Caïroli, op De oude meester, op jacht naar een tiende wereldtitel om het record van Stefan Everts te evenaren, leek in Argentiniė het pleit te winnen. Caïroli won de eerste manche voor Jeffrey. Maar het scherpe wapen van de Italiaan – versnellen in de slotminuten – verhuisde van kamp. In een indrukwekkend slotoffensief reed Herlings in een mum van tijd de kloof op Caïroli dicht en won zijn eerste MXGP van het seizoen. De Italiaan wist na drie Grand Prix’s de rode plaat over te nemen van Herlings. Echter zoals Herlings bekend staat, sloeg hij knetterhard terug in het hol van de leeuw door de Italiaanse Grand Prix op zijn naam te schrijven.

Vervolgens begon de crosser uit Oploo aan een zegereeks en bouwde een voorsprong op van 62 punten. Die zegereeks werd gestopt door Jeffrey zelf want de Nederlandse Red Bull KTM-rijder brak tijdens een training zijn sleutelbeen waardoor hij de Grand Prix van Ottobiano moest missen en zijn voorsprong zag slinken naar 12 punten. Gelukkig stond Herlings maar één wedstrijd aan de kant waarna hij verder ging met zijn indrukwekkende reeks van overwinningen. Vanaf Semarang via Loket, Lommel en tot en met Frauenfeld-Gachnang, Sevlievo en de GP van Turkije won Herlings alle manches, alle GP’s! Sterk, maar nog sterker is de wijze waarop. Goed of slecht gestart, het maakte Herlings geen bal uit.  Vaak veroverde hij in de eerste ronde de leiding.

Caïroli nog niet uitgespeeld

De buit is niet helemaal binnen. Antonio Caïroli zijn rol is nog niet uitgespeeld. Lijdzaam moest de Italiaan ondergaan hoe Herlings hem versloeg in Argentiniė. Nota bene met zijn eigen sterkste wapen, versnellen in de slotminuten. Een val in de eerste manche in Valkenswaard haalde hem onderuit als leider. In de tweede reeks toonde Herlings in de chicane voor de VIP-tent hoe je de tegenstand een mokerslag toe dient. Caïroli was daar echt van onder de indruk. Op het nieuwe baantje, het Red Sands circuit, veroverde Caïroli in Spanje zijn eerste GP van het seizoen. Herlings kwam er dit keer na een slechte start niet aan te pas. Caïroli zou dit cash betalen, want in Trentino zette Herlings hem op zijn nummer in de tweede manche. Tony beleefde een dieptepunt in Teutschenthal waar hij voor het eerst het podium niet haalde.

In Matterley ging het een stuk beter, maar Herlings kwam hem twee keer van de leiding verdringen. Na Herlings’ ongeluk profiteerde Caïroli honderd procent door de ruime kloof met vijftig punten te reduceren. Ook in Pangkal Pinang leek hij naar de zege te rijden maar een val in de laatste manche bracht toch weer winst voor de nauwelijks herstelde Herlings. Caïroli moest in Semarang met een duimblessure een podium laten gaan. In Bulgarije en Turkije pakte Caïroli twee keurige tweede plaatsen, maar hij kon daarmee niet voorkomen dat Herlings met 4 manchezeges nog verder uitliep in de stand om het kampioenschap.

Bevestiging machtswissel

Tekenend voor de dominantie van Herlings was de strijd in Loket. Twee keer had Caïroli kopstart, twee keer kwam Herlings hem halen in de eerste ronden. Pijnlijk, want voor de rest steekt Caïroli op zijn beurt kop en schouders boven de rest uit. Tweede worden bleek het hoogst haalbare in Loket en Lommel. In Frauenfeld speelde hij ook weer mee, maar hij ging er over de kop en met een zere knie moest hij zich tevreden stellen met de zevende plaats, zijn slechtste van het seizoen. De tweede manche in Sevlievo bracht voor velen de bevestiging van de machtswissel. Caïroli startte als leider gevolgd door Herlings. Een rechtstreeks duel kwam er niet. Na enkele bochten ging Caïroli te wijd en de achterkant van zijn KTM brak uit. Herlings zag dat, stuurde heel scherp de bocht in, doch voelde ook zijn motor uitbreken. Herlings bleef op het gas, veroverde de leiding en stond deze niet meer af..

Desalle voormalig winnaar in Assen

Achter het duel van Herlings en Caïroli zit een grote groep rijders die allemaal in de top vijf kunnen rijden. Rijders als Clement Desalle, Glenn Coldenhoff en de twee oud wereldkampioenen Tim Gajser uit Slovenië en Romain Febvre uit Frankrijk vechten week in week uit voor de podiumplaatsen. De Belg Clement Desalle wist dit seizoen in Rusland zelfs de Grand Prix op zijn naam te schrijven. Hij is de enige rijder die Herlings naast Caïroli van een Grand Prix overwinning af heeft weten te houden. Clement houdt niet zo van het diepe zand. Zowel in Valkenswaard als tijdens zijn thuiswedstrijd in Lommel beleefde de Monster Energy Kawasaki rijder een dieptepunt. Twee weken later in Frauenfeld kon hij weer voorin rijden, zelfs even leiden om uiteindelijk derde te worden. Zijn constante presteren en vooral blessurevrij blijven hebben ervoor gezorgd dat Desalle behoorlijk zeker op de derde plek in de tussenstand bivakkeert. In 2016 wist Clement Desalle verrassend de wedstrijd te winnen in de MXGP klasse en in dat jaar mocht ook Glenn Coldenhoff plaats nemen op het podium.

Twee wereldkampioenen leveren strijd

Voor de vierde plek in de tussenstand vechten de wereldkampioenen uit 2015 Romain Febvre (Monster Energy Yamaha) en 2016 Tim Gajser (HRC Honda). De rijder uit de Franse Vogezen viel slechts twee keer uit de top vijf: in Kegums, waar hij zijn arm blesseerde en in Semarang, waar hij helemaal uit de toon viel. De Sloveen Gajser werd twee jaar geleden als ‘Rookie’ wereldkampioen. Vorig jaar reed hij te roekeloos waardoor hij te vaak met blessures aan de kant moest blijven. Ook dit jaar kende hij een desastreus seizoensbegin, door in een wedstrijd voorafgaand aan de WK-cyclus een zware blessure in het gezicht op te lopen. In de strijd tussen de beide kampioenen heeft Gajser de beste papieren nu hij zowel in Bulgarije als Turkije twee keer tweede achter Herlings werd, terwijl Febvre de Turkse GP aan zich voorbij moest laten gaan na een zware valpartij in de training.

Paulin en Coldenhoff

De tweede Fransman in de MXGP top tien is Gautier Paulin (Rockstar Energy Husqvarna). Vier keer stond de rijder uit het team van Formule 1-coureur Kimi Raïkkonen op het podium. Paulin, vorig jaar nog derde, heeft het moeilijk heeft om een heel seizoen te blijven presteren. Hij staat zesde in de tussenstand, een plekje voor de Nederlander Glenn Coldenhoff. ‘The Hoff’ kondigde onlangs aan afscheid te nemen van het Red Bull KTM team en in 2019 uit te komen voor Standing Construct KTM. Hij staat bekend als een uitstekende zandrijder en behaalde eerder het podium in Assen.

Vijf Nederlanders aan de start

Van Nederlandse zijde zien we naast Herlings en Coldenhoff ook Brian Bogers, Sven van der Mierden en Lars van Berkel aan de start. Van der Mierden en Van Berkel hebben in het verleden laten zien dat zij zich op zandbanen als een vis in het water voelen en ook zij zullen proberen een flink aantal WK- punten te scoren. Van der Mierden is hier eerder dit jaar in de Grand Prix van Valkenswaard al in geslaagd en hoopt dit in Assen te herhalen. Van Berkel kwam in Valkenswaard en Lommel nog niet tot scoren waardoor hij in Assen alles op alles zal zetten om het seizoen toch nog met WK-punten af te sluiten. Zelfs Brian Bogers, die al voordat het seizoen begon in de lappenmand terecht kwam, heeft voorzichtig laten doorschemeren dat hij in Assen zijn eerste Grand Prix van 2018 wil rijden.

MXGP-rookie Jeremy Seewer (Wilvo Yamaha) zette in Lommel, zeg maar onder de rook van het Wilvo Yamaha atelier, de zesde plaats neer, zijn beste van het seizoen. De Zwitser vervangt volgend jaar de Belg Jeremy van Horebeek bij Monster Energy Yamaha. Jeremy begon het seizoen sterk met een vierde plaats in Argentinië en het podium in Valkenswaard, maar een slepende blessure zorgt al het hele jaar voor grillige resultaten. De Brit Max Anstie (Rockstar Energy Husqvarna) kent juist een sterk seizoenseinde. In Ottobiano leek Max op zijn sterkst en behaalde er brons, maar juist daar kreeg hij te horen dat hij op zoek moest naar een nieuwe werkgever voor 2019. Het deerde Anstie niet. Vanuit de middenmoot klom hij op naar de top 10, met als uitschieter zijn beste prestatie in Lommel, waar hij zijn tweede podium behaalde. Een GP winnen zit er voor Evgheny Bobryshev niet meer in. De Rus werd voor dit seizoen buitenspel gezet maar kwam via BOS Racing Suzuki toch weer in de MXGP terecht. Hij toonde inzet, want Bobryshev is nu al zeker van een zitje in 2019 op een BOS Kawasaki.

Max Nagl veranderde dit jaar van merk en werd factory rijder bij TM. Hij werkt er ook aan de ontwikkeling van de motor. Is het dat wat hem uit de dikke ereplaatsen hield? In eigen land domineerde Nagl wel de ADAC maar in de GP’s was een zevende plaats in Italië het beste tot nog toe. Nagl herstelt ondertussen van een handblessure en zal wellicht Assen als toets gebruiken voor de MXoN.

Een van de meest verrassende transfers was die van Julien Lieber (Monster Energy Kawasaki). Hij werd er de backup voor Clement Desalle en heeft die verwachtingen zeker ingelost in de eerste seizoenshelft. Een dikke zevende plaats had nog beter gekund in Spanje, ware hij niet van de baan gereden door een collega. Het probleem van Lieber is dat hij er zowat in elke manche in slaagt om ten val te komen. Zo viel hij tussen Semarang en Frauenfeld liefst vier keer op rij buiten de punten.

De veteraan in het gezelschap, de Belg Kevin Strijbos, verkaste na het stopzetten van het Suzuki team naar Standing Construct KTM. Met blessures in het voorseizoen en moeilijk genezende ontstekingen aan de elleboog bleef Kevin in de eerste wedstrijden echt ondermaats. Strijbos schitterde in Ottobiano (kopstart, zevende in de manche, tiende in de eindstand) maar zette in Frauenfeld zijn beste resultaat neer. Hij werd achtste achter  Antonio Caïroli.

De Italiaan Alessandro Lupino die uitkomt voor het Gebben & Van Venrooy Kawasaki team scoorde twee top tien plaatsen maar of het Assense zand de ideale plek is voor de kersverse vader is de vraag. Als outsider voor een dikke ereplaats in Assen moet toch Shaun Simpson (Wilvo Yamaha) genoemd worden. Shaun miste te veel wedstrijden door ziekte of blessure om echt indruk te maken. Maar de laatste weken gaat het beter. Simpson en Assens zand: het zou wel eens kunnen lukken.

Stiekem, of misschien al luidop droomt Nederland toch van een grandioze ontknoping in de voorlaatste wedstrijd van het seizoen. Die droom lijkt na de GP van Turkije vast vorm aan te nemen. Dan ontploffen komend weekend de tribunes op het TT-circuit.