Obs de Heksenketel brengt groene taart naar ‘Benjamin’

DELEN

Assen – Op 27 maart 2016 werden ze geboren, de vier Groene Varkens van Hans en Anita Marskamp. KuneKune x Hongaars Wolvarkens, in het leven geroepen om bewustzijn te creëren rondom het thema voeding en eetbaar afval. Basisschool de Heksenketel adopteerde één van de varkens en vandaag werd zijn verjaardag gevierd.

Iedere week komt er een groepje leerlingen op bezoek om groente- en fruitafval te brengen. Vanwege de verjaardag van Benjamin, want zo heet hun varken, werd er op school een speciale groene taart gemaakt. En, zoals het hoort bij een verjaardagstaart, mét een kaarsje in het midden.

Hans Marskamp heeft de taart met zijn tractor en kar opgehaald, onder begeleiding van de leerlingenraad. Voorzichtig werd de taart op het gras gezet bij de Bult van Loon. Het wachten was op de andere leerlingen. De hele school was namelijk uitgenodigd om het feestje mee te vieren, ruim 300 leerlingen.

De taart wordt voorzichtig op het gras gezet

“Ik vind het ontzettend leuk van de school dat ze meedoen”, zegt Anita, “als enige school in Assen”. Ze vervolgt: “Onze varkens gaan naar een kleinschalige slachterij als ze geslacht worden. Er worden op een maandag misschien 15 dieren geslacht. Dat wordt er niet doorgejaagd. Daar hebben wij ook heel bewust voor gekozen, anders waren wij aan het hele verhaal niet begonnen. In juli en augustus gaan de varkens op vakantie …”.

Het is de bedoeling dat er rond september/oktober weer nieuwe varkens komen. “We zien het als een cyclus. Als een begin en als een eind, zoals het leven eigenlijk ook is, zo is het voor de varkens ook, alleen met het verschil dat ze een PERFECT LEVEN hebben gehad … vind ik …”, zegt ze trots.

De varkens krijgen voornamelijk groente- en fruitafval te eten, veelal gekregen van inwoners die hun voedselafval niet meer in de eigen container gooien. Het afval kan gedeponeerd worden in een bak bij de Groene Varkens of op zaterdag in de groene container bij winkelcentrum Marsdijk. Kijk hier wat de varkens mogen eten.

“Door het inzamelen van het afval leeft het gigantisch. Heel veel mensen vinden voedsel weggooien al heel erg, vooral 60+. De categorie daaronder vindt het leuk voor de varkens en de kinderen. Maar het maakt niet uit waaróm je het doet, je doet het in ieder geval”.

Dan is het tijd voor het feestje. Anita loopt met de leerlingenraad en de vier varkens via een smal kronkelig paadje door het bos naar de Bult van Loon. Voorzichtig snuffelend naderen Benjamin, Ginger, Krullie en Beer het grasveld, totdat ze de groene taart ontdekken en ze niet meer te houden zijn. Ze duiken op het voedsel en vergeten de 300 kinderen die aandachtig toekijken.

De leerlingenraad heet iedereen welkom: “Als je jarig bent, ga je natuurlijk taart eten. Vandaar dat de leerlingenraad heeft bedacht om een taart voor de jarige te maken. Wij willen iedereen bedanken voor al het voedsel dat ze hebben gebracht. Zonder dat was deze taart er niet geweest. Natuurlijk worden er bij een verjaardag ook liedjes gezongen …”. En de kinderen zingen uit volle borst “Er is er één jarig”, gevolgd door nog twee liedjes.

De varkens hebben een goed leven bij Country Smile’s Groene Varkens; ze krijgen veel voedselafval te eten en kunnen heerlijk buiten wroeten en wandelen, ze groeien op een gezonde manier op, geen antibiotica én het eindpunt (want dat is de cyclus nu eenmaal) is diervriendelijk.

De kinderen vinden het fantastisch; wandelen en knuffelen met varkens. Er zijn bij Country Smile’s Groene Varkens diverse arrangementen te boeken: Wandelen met varkens, Koffie met varkens, Knuffelen met varkens

Al zijn de meningen wel verdeeld over de cyclus van begin en eind. “Ik hoop dat Benjamin ouder wordt dan één jaar”, zegt een meisje. Waarop een jongen antwoordt: “Ik hoop dat wij ook vlees krijgen als Benjamin wordt geslacht”.

De kinderen keren weer huiswaarts. Het restant van de taart wordt door Hans Marskamp bijeen geraapt en meegenomen voor de volgende voederbeurt. De vier varkens gaan na het vieren van hun verjaardag weer verder met dat wat ze het liefste doen: wroeten in de modder.

Tekst en foto’s: M. Babtist