Veel emoties bij onthulling Struikelstenen Vaart- en Kanaalbuurt

DELEN

Assen – Afgelopen woensdag 18 oktober was de onthulling van nieuwe Struikelstenen in de Vaart- en Kanaalbuurt. Bij Het Kanaal 15 werd o.a. de steen voor Lotte Aussenberg onthuld. Deze steen is geadopteerd door obs Theo Thijssen.

Leerkracht John Feiken van deze school sprak de volgende woorden:

“Wij, als obs Theo Thijssen, hebben de eer om ieder jaar vlak voordat de meivakantie begint, de stenen, alle struikelstenen die hier liggen, te mogen schoonmaken. Dat doen wij eigenlijk met heel veel trots. Het steentje voor Lotte hebben wij iets speciaals mee”.

Leerkracht John Feiken

Voor Lotte

Zoveel jaren later
Vergeten of toch niet ?
Kunnen we lessen leren uit het verleden ?

Struikelstenen
Ik struikel en denk na …
Lotte, een meisje nog in de oorlog
Ik denk na …

Had zij niet veel meer hoop en vreugde verdiend ?
Ik denk na …
Kunnen we lessen leren uit het verleden ?

Ieder jaar als we als theo thijssen de stenen mogen poetsen denk ik ja … zoveel betrokkenen, ja … zoveel besef … “

Lotte woonde tijdens de Reichskristallnacht met haar familie in Keulen. De kinderen werden door de ouders naar Nederland gestuurd, in de hoop daar op een veilige plek te kunnen wonen. Ze zijn eerst aangekomen in het bondshuis van de Nederlandse Protestanten Bond in Soesterberg. Daarna verhuisden ze naar een huis in Driebergen. Vanuit Driebergen zijn de vier kinderen naar verschillende adressen in Assen gebracht. Lotte kwam terecht aan het Kanaal 15, de andere kinderen zijn elders in Assen ondergebracht. Op 2 oktober 1942 werd ze helaas afgevoerd en direct na aankomst vermoord ….

===

Van de website Stichting Struikelstenen Assen:

De Stichting Struikelstenen Assen heeft als doel speciale stenen te laten maken voor Joodse slachtoffers en slachtoffers onder de verzetsstrijders, die door naziterreur in de Tweede Wereldoorlog vanuit Assen naar de concentratiekampen/werkkampen zijn weggevoerd en vermoord of gefusilleerd. De stenen worden in het trottoir geplaatst voor of vlakbij het laatst bewoonde huis van het slachtoffer.

Op elke struikelsteen, een kubusje met een afmeting van 10 x 10 cm, wordt een geelkleurig messing plaatje bevestigd met daarop de gegevens van het slachtoffer zoals naam, geboortejaar, datum van wegvoering, datum van overlijden, het concentratiekamp of fusilleerplaats. Ter nagedachtenis krijgt ieder slachtoffer een eigen steen.

Immers … een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is.

===

Foto’s/Tekst: M. Babtist